Zgodnie ze stanowiącymi przepisami prawa sposób prowadzenia księgi musi odzwierciedlać fakt dokonania wszelkich działań gospodarczych tak jak faktycznie miało to miejsce. W tym celu przedsiębiorca musi zebrać potrzebne dokumenty, potwierdzające przychód lub rozchód. Warto przyjrzeć się sytuacji, gdy nie ma dokumentu, który stwierdza nabycie towarów handlowych, gdyż podatnik prowadzi działalność w zakresie sprzedaży detalicznej artykułów używanych , a swoje towary pozyskuje bezpłatnie z tzw. "wystawek" w Niemczech. Jedyny koszt jaki płatnik ponosi jest związany z przetransportowaniem towarów z danego kraju do Polski gdzie będą sprzedawane . Taki rodzaj zdobywania towarów zdarza się nieczęsto to też obowiązujące przepisy w tej chwili, w sprawie prowadzenia PKiR, nie określają w sposób czytelny procedur postępowania w tej sytuacji . Z pewnością przedsiębiorca jest zobligowany do rejestrowania wszystkich operacji gospodarczych zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem. Oznacza to, że w księdze muszą być zawarte także te towary, które uzyskaliśmy nieodpłatnie, a będą odsprzedawane . Wyczerpujące dane opisujące zdarzenia gospodarczego należy umieścić w kolumnie 6 księgi, natomiast w kolumnie 17 możemy odnotować pochodzenie towarów. Przepisy prawa podatkowego nie regulują ani trochę zasad dokumentowania nabycia rzeczy ruchomych (towarów) oddanych przez prawowitego właściciela w zamiarze wyzbycia się ich własności w miejscu do tego przeznaczonym. Własność ruchomego towaru pozbawionego właściciela nabywa się przez wzięcie jej w posiadanie osobiste. Ksiega podatkowa nie przewiduje dokumentacji , poprzez którą można by poświadczyć ten rodzaj zdarzenia. Ważne jest, żeby właściciel firmy zaznaczył źródło kupna towaru i dowiódł jego nabycie. Adekwatny w tym momencie będzie każdy "inny dowód", który świadczy o sposobie nabycia towarów, miejsca, z którego zostały przywiezione a także ich liczbę (np. protokół napisany przez podatnika). Ujęcie kosztów za pomocą dowodu wewnętrznego także pozostawia wiele wątpliwości, gdyż przepisy prawne dotyczące prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w paragrafie 14 ust. 2 wyszczególniają sytuacje, w których poniesione koszty uzyskania przychodów można udokumentować dowodami wewnętrznymi. Wśród nich nie znajduje się omawiane zdarzenie kiedy to ma miejsce sprzedaż towarów nabytych nieodpłatnie a należy zaznaczyć, że spis tych zdarzeń jest zamknięty. Sposób oszacowania wartości tych towarów w celu remanentu zależy od sposobu opodatkowania, któremu podlega przedsiębiorca . Jeśli byłby płatnikiem VAT, to ze względu na brak dokumentu potwierdzającego uzyskanie towarów handlowych, nie może skorzystać ze zwolnienia z VAT przewidzianego dla artykułów używanych. Zatem musi być objęty podatkiem o stawce odpowiadającej danej grupie rodzajowej towarów (np. 23%). Właściciele, którzy podlegają ryczałtowi od przychodów ewidencjonowanych mają problem gdyż nie został przewidziany nadający się sposób ewidencjonowania nabytych artykułów. Wynika to z formy opodatkowania, w której nie są uwzględniane koszty prowadzonej działalności. Nie usuwa to jednak konieczności przechowywania dowodów kupna. W momencie braku tego dowodu wydaje się zasadne sporządzenie spisu tych przedmiotów w celach dowodowych. Sprzedawca jest zobowiązany wycenić towary handlowe według cen nabycia lub według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, wówczas gdy straciły na wartości od chwili nabycia. W omawianej sytuacji wartość towaru wynosić będzie 0zł ale należy ją powiększyć o koszty poniesione w związku z zakupem artykułów, w szczególności z jego transportem, załadunkiem, wyładunkiem lub ewentualnym ubezpieczeniem w drodze.