Gdy pracobiorca musi przepracować więcej godzin niż wynika to z umowy, pracodawca zobowiązany jest do udzielenia wolnego jako rekompensatę za nadgodziny bądź do dodatkowego wynagrodzenia pieniężnego . Istnieją jednak takie sytuacje, gdy pracobiorcy należy się zarówno jedno i drugie. Godziny przepracowane ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także obowiązki wykonywane ponad wudłużony dobowy wymiar czasu pracy, według art. 151 par. 1 Kodeksu pracy, stanowi pracę w godzinach nadliczbowych . Akceptowalne tylko i wyłącznie w razie szczególnych potrzeb pracodawcy lub w przypadku konieczności prowadzenia akcji ratowniczejaby chronić mienie lub środowisko, chronić życie lub zdrowie ludzkie albo usunąć awarię.
W myśl przepisów, czas pracy pracobiorcy wynosi 8 godzin na dobę i 40 godzin w przeciętnym, 5-dniowym tygodniu pracy. Pracodawca jest w stanie wydłużyć dobowy czas pracy z 8 do nawet 12 godzin w czasie jednomiesięcznego okresu rozliczeniowego, gdy wynika to z organizacji lub rodzaju pracy. wydłużony dobowy czas pracy równoznaczny jest z krótszym czasem pracy w inne dni lub z dniami wolnymi od pracy . Ogólne szczegóły mówiące o czasie pracy pracobiorców powinny być umieszczone w wewnętrznym regulaminie firmy lub w umowie o pracę. Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art.132 par. 1, pracobiorcy należy się prawo do, najmniej, 11 godzin nieustannego odpoczynku w każdej dobie. Co więcej, pracobiorcy należy się także prawo do 35-godzinnego, nieustannego odpoczynku w czasie tygodnia. Z chwilą gdy przekazuje się pracobiorcy zadania służbowe w godzinach wolnych od pracy, należy liczyć się z konsekwencjami rekompensaty.