W prawie o podatku od towarów i usług opisywane są dwa typy sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie jedynie metodą opodatkowania. Prawodawstwo przewiduje zatem sposobność wysyłki „z terytorium kraju” oraz „na terytorium kraju”. Sprzedaże te są do siebie zbliżone, jedyna różnica polega na formie oraz miejscu płatności podatku VAT, który może zostać opłacony na terytorium kraju, w którym siedzibę ma sprzedawca albo też na obszarze kraju, gdzie jest adresat.
Dla powstania jednej z dwóch wspomnianych powyżej wysyłek, muszą zostać wypełnione dwa warunki:
• Sprzedawca musi być podatnikiem podatku VAT, zarejestrowanym na terenie Unii (w jednym z jej państw),
• Kupujący nie musi być podatnikiem podatku VAT, jednak powinien być osobą fizyczną. Jeżeli natomiast osoba ta jest podatnikiem VAT, musi zaistnieć warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik zostanie zwolniony podmiotowo od powyższego podatku)
Sprzedażą wysyłkową nie zostaną objęte:
• Nowe środki transportu,
• Towary słane przez opodatkowanego pośrednika,
• Towary montowane lub instalowane
W przypadku, gdy do czynienia mamy z towarami, które objęte zostały akcyzą, miejscem opodatkowania zostanie każdorazowo państwo przeznaczenia.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „na terenie kraju”
Z takim rodzajem transakcji mamy do czynienia w przypadku, kiedy towar słany jest z terytorium jednego z państw Wspólnoty do Polski. Niniejszą wysyłkę reguluje art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w taki sposób są sprzedawane, opodatkowane zostają w myśl naszego prawodawstwa, ale wyłącznie do określonego limitu sumy wszystkich sprzedaży – 35 000 euro. Po przewyższeniu tego limitu, towar musi zostać opodatkowany na terenie państwa, w którym siedzibę ma nadawca.
Sprzedaż wysyłkowa „z terenu kraju”
Za tym zagadnieniem ukrywa się zbycie towaru, słanego z terytorium Polski do innego państwa Unii. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji miejscem opodatkowania będzie Polska. Mimo to także i tu występuje określony pułap wysokości sumy sprzedaży na terenie konkretnego kraju, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te ustalane są odmiennie przez państwa wspólnoty, nie przekraczają jednak 100 tys. euro. Po przekroczeniu ww. granicy, towar będzie opodatkowany według prawa podatkowego obowiązującego na terenie państwa, do którego go wysłano.